dopuszczenie do postępu technologicznego posiadają głównie aglomeracje, w Polsce naprawdę dużych aglomeracji jest tylko kilka. Stanowczą większość stanowią mniejsze miasteczka i miejscowości, które mają bardzo dużą liczbę ludności. Dostęp do nowoczesnych technologii umożliwia korzystniejsze wykorzystanie możliwości i potencjału miasteczka, oraz na efektywniejsze rozporządzanie jego zasobami. Czym jest i na czym polega idea
” smart city”? Czy nowe technologie są sposobem na stabilny rozwój miasteczek? Wyjaśniamy.

Pomysł „smart city” — co to takiego?

Pojęcie smart city, czyli inteligentnych miast zrodziło się jeszcze przed 2000 rokiem. Pomimo iż nie ma jednej konkretnej definicji tego pojęcia, to powszechnie rozumie się je jako obszar miejski, wykorzystujący nowe technologie do udoskonalenia jakości oferowanych usług publicznych, czyli, inaczej, poprawę jakości życia jego obywateli.

Rozwiązaniami technologicznymi, o których na ogół mówi się, w tym rozumieniu są: internet rzeczy, sztuczna inteligencja, uczenie maszynowe, zbieranie i analiza danych w czasie rzeczywistym przy wykorzystaniu systemu czujników, oraz rozwiązania chmurowe.
Czy to wszystko znaczy, że na nazwę smart city zasłużyć mogą tylko te z nich, które są naszprycowane nowoczesną technologią? Czy utrudniony dostęp do technologii w miasteczkach przekreśla je w biegu za mianem smart city? Szczęśliwie już tak nie jest. Pierwotny pomysł smart city istotnie opierał się na jak najczęstszymwdrażaniu nowych technologii, na tą chwilę trochę ewoluował i stał się bardziej ludzki. Zaufaj sprawdzonemu dostawcy internetu oraz telewizji e-spidernet.

Trzy rodzaje smart cities

Poniższy podział smart cities na trzy generacje dobrze obrazuje zmiany, które przez lata zaszły w spojrzeniu i podejściu do miast i nowoczesnych technologi. Oto trzy rodzaje smart cities:

  • Smart cities 1.0 -rozwiązanie stawiające w centrum nowe technologie i wprowadzanie ich nawet bez posiadania pełnej świadomości korzyści a także ryzyka z nim związanych. Charakteryzuje je silne lobby biznesowo — technologiczne a także pełne skupienie| na rozwoju technologii i nowych udoskonaleniach dla biznesu. Obecnie podejście to spotyka się z mocną krytyką.
  • Smart cities 2.0 – w tej generacji bardzo istotną rolę pełnią władze miejskie i to one są głównym inicjatorem/ pomysłodawcą inicjowania zmian. To oni właśnie wdrażają i wybierają nowe technologie, które uważają za potrzebne. władze miast nie są tylko odbiorcami tych zmian, ale również ich partnerami. na tą chwilę rozwiązanie to stosują miasta takie jak np. Rio czy Barcelona.
  • Smart cities 3.0 – ten typ istnieje dopiero od 2015 r. i zakłada on, że to obywatele/mieszkańcy miast są w centrum zainteresowania/ najważniejsi. Dlatego wszelkie zmiany i nowe wdrożenia powinny zostać przedyskutowane z mieszkańcami i odpowiadać na ich potrzeby. Tutaj biznes i nowoczesna technologia nie są najważniejsze, a priorytetem będą mieszkańcy i rozwiązywanie ich problemów. Nie zawsze musi ono wiązać się z użyciem nowoczesnych technologii. Duży nacisk kładzie się też na rozwój kompetencji wśród użytkowników i mieszkańców miasta. W tej generacji zakres projektów jest bardziej szeroki i skupia się nie tylko na technologiach i infrastrukturze.

Czy nowe technologie to szansa na systematyczny rozwój miast?

Wdrażanie nowych technologii niesie za sobą wiele aspektów usprawniających jakość życia i ułatwiających wiele czynności. Trzeba być jednak świadomym, że stwarza ono jednocześnie wiele zagrożeń jak, np. problem otyłości, powstawanie w internecie fake newsów, problem ze skupieniem uwagi i koncentracją, niekontrolowane przetwarzanie danych osobowych w sieci itd. Jedno jest pewne: postęp technologiczny jest nieunikniony i z na pewno przyniesie wiele ułatwień, za którymi przyjdą też nowe zagrożenia.